WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY – CHEMIA

(materiał dostarczony przez p. Małgorzatę Cedro)


KLASA III

DZIAŁ I – WEGIEL I JEGO ZWIAZKI Z WODOREM

OCENA DOPUSZCZAJACA
UCZEN:
– definiuje pojecie weglowodory
– wymienia naturalne zródla weglowodorów
– stosuje zasady BHP w pracy z gazem ziemnym oraz produktami przeróbki ropy naftowej
– opisuje budowe i wystepowanie metanu
– podaje wzory sumaryczny i strukturalny metanu
– opisuje wlasciwosci fizyczne i chemiczne metanu
– opisuje, na czym polegaja spalanie calkowite i niecalkowite
– zapisuje równania reakcji spalania calkowitego i niecalkowitego metanu
– podaje wzory sumaryczne i strukturalne etenu i etynu
– opisuje najwazniejsze wlasciwosci etenu i etynu
– opisuje najwazniejsze zastosowania etenu i etynu
– definiuje pojecia weglowodory nasycone i weglowodory nienasycone
– klasyfikuje alkany do weglowodorów nasyconych, a alkeny i alkiny do nienasyconych
– okresla wplyw weglowodorów nasyconych i nienasyconych na wode bromowa (lub rozcienczony roztwór manganianu(VII) potasu)
– podaje wzory ogólne szeregów homologicznych alkanów, alkenów i alkinów
– przyporzadkowuje dany weglowodór do odpowiedniego szeregu homologicznego
– odróznia wzór sumaryczny od wzorów strukturalnego i pólstrukturalnego
– zapisuje wzory sumaryczne i nazwy alkanu, alkenu i alkinu o podanej liczbie atomów wegla (do pieciu atomów wegla w czasteczce)
– zapisuje wzory strukturalne i pólstrukturalne (proste przyklady) weglowodorów


OCENA DOSTATECZNA
Aby uczen mógl uzyskac ocene dostateczna musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca i dostateczna.
UCZEN:
– wyjasnia pojecie szereg homologiczny
– podaje zasady tworzenia nazw alkenów i alkinów na podstawie nazw alkanów
– zapisuje wzory sumaryczne, strukturalne i pólstrukturalne oraz podaje nazwy alkanów, alkenów i alkinów
– buduje model czasteczki metanu, etenu, etynu
– wyjasnia róznice miedzy spalaniem calkowitym a niecalkowitym
– opisuje wlasciwosci fizyczne oraz chemiczne (spalanie) metanu, etanu, etenu i etynu
– zapisuje i odczytuje równania reakcji spalania metanu, etenu i etynu
– podaje sposoby otrzymywania etenu i etynu
– porównuje budowe etenu i etynu
– wyjasnia, na czym polegaja reakcje przylaczania i polimeryzacji
– wyjasnia, jak doswiadczalnie odróznic weglowodory nasycone od nienasyconych
– okresla, od czego zaleza wlasciwosci weglowodorów
– wykonuje proste obliczenia dotyczace weglowodorów

OCENA DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene dobra musi oopanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna i dobra.
UCZEN:
– tworzy wzór ogólny szeregu homologicznego alkanów (na podstawie wzorów trzech kolejnych alkanów)
–proponuje, jak doswiadczalnie wykryc produkty spalania weglowodorów
– zapisuje równania reakcji spalania calkowitego i niecalkowitego alkanów, alkenów, alkinów
– zapisuje równania reakcji otrzymywania etenu i etynu
– odczytuje podane równania reakcji chemicznej
– zapisuje równania reakcji etenu i etynu z bromem, polimeryzacji etenu
– opisuje role katalizatora w reakcji chemicznej
– wyjasnia zaleznosc miedzy dlugoscia lancucha weglowego a wlasciwosciami (np. stanem skupienia, lotnoscia, palnoscia) alkanów
– wyjasnia, co jest przyczyna wiekszej reaktywnosci chemicznej weglowodorów nienasyconych w porównaniu z weglowodorami nasyconymi
– opisuje wlasciwosci i zastosowania polietylenu
– projektuje doswiadczenie chemiczne umozliwiajace odróznienie weglowodorów nasyconych od nienasyconych


OCENA BARDZO DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene bardzo dobra musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna, dobra i bardzo dobra.
UCZEN:
– dokonuje analizy wlasciwosci weglowodorów
– wyjasnia wplyw wiazania wielokrotnego w czasteczce weglowodoru na jego reaktywnosc chemiczna
– zapisuje równania reakcji przylaczania (np. bromowodoru, wodoru, chloru, wody) do weglowodorów zawierajacych wiazanie wielokrotne
– okresla produkty polimeryzacji etynu
– projektuje doswiadczenia chemiczne
– stosuje zdobyta wiedze w zlozonych zadaniach-chemografy.


OCENA CELUJACA
Aby uczen mógl uzyskac ocene celujaca musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna, dobra, bardzo dobra i celujaca.
UCZEN:
– potrafi wykryc obecnosc wegla i wodoru w zwiazkach organicznych
– wyjasnia pojecie destylacja frakcjonowana ropy naftowej
– wymienia produkty destylacji frakcjonowanej ropy naftowej
– okresla wlasciwosci i zastosowania produktów destylacji frakcjonowanej ropy naftowej
– omawia jakie skutki dla srodowiska przyrodniczego, ma wydobywanie i wykorzystywanie ropy naftowej
– wyjasnia pojecia: izomeria, izomery
– wyjasnia pojecie kraking
– zapisuje równanie reakcji podstawienia (substytucji)
– charakteryzuje tworzywa sztuczne
– podaje wlasciwosci i zastosowania wybranych tworzyw sztucznych
– wymienia przykladowe oznaczenia opakowan wykonanych z polietylenu


DZIAŁ II – POCHODNE WEGLOWODORÓW


OCENA DOPUSZCAJACA
UCZEN:
– dowodzi, ze alkohole, kwasy karboksylowe, estry, aminy, aminokwasy sa pochodnymi weglowodorów
– opisuje budowe pochodnych weglowodorów (grupa weglowodorowa + grupa funkcyjna)
– wymienia pierwiastki chemiczne wchodzace w sklad pochodnych weglowodorów
– klasyfikuje dana substancje organiczna do odpowiedniej grupy zwiazków chemicznych
– okresla, co to jest grupa funkcyjna
– zaznacza grupy funkcyjne w alkoholach, kwasach karboksylowych, estrach, aminach i aminokwasach i podaje ich nazwy
– zapisuje wzory ogólne alkoholi, kwasów karboksylowych i estrów
– zapisuje wzory sumaryczne i strukturalne prostych alkoholi monohydroksylowych i kwasów karboksylowych (do 2 atomów wegla w czasteczce) oraz tworzy ich nazwy
– zaznacza we wzorze kwasu karboksylowego reszte kwasowa
– okresla, co to sa nazwy zwyczajowe i systematyczne
– wymienia reguly tworzenia nazw systematycznych zwiazków organicznych
– podaje nazwy zwyczajowe omawianych kwasów karboksylowych (mrówkowy, octowy)
– opisuje najwazniejsze wlasciwosci metanolu, etanolu, glicerolu oraz kwasów etanowego i metanowego
– zapisuje równanie reakcji spalania metanolu
– opisuje podstawowe zastosowania etanolu i kwasu etanowego
– dokonuje podzialu alkoholi na monohydroksylowe, polihydroksylowe oraz kwasów karboksylowych na nasycone i nienasycone
– okresla, co to sa alkohole polihydroksylowe
– wymienia dwa najwazniejsze kwasy tluszczowe
– opisuje wlasciwosci dlugolancuchowych kwasów karboksylowych (kwasów tluszczowych: stearynowego i oleinowego)
– wymienia zwiazki chemiczne, bedace substratami reakcji estryfikacji
– definiuje pojecie estry
– wymienia przyklady wystepowania estrów w przyrodzie
– opisuje zagrozenia zwiazane z alkoholami (metanol, etanol)
– zna toksyczne wlasciwosci poznanych substancji
– okresla, co to sa aminy i aminokwasy
– podaje przyklady wystepowania amin i aminokwasów


OCENA DOSTATECZNA:
Aby uczen mógl uzyskac ocene dostateczna musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca i dostateczna.
UCZEN:
– zapisuje nazwy i wzory omawianych grup funkcyjnych
– zapisuje wzory i wymienia nazwy alkoholi
– zapisuje wzory sumaryczny i strukturalny glicerolu
– uzasadnia stwierdzenie, ze alkohole i kwasy karboksylowe tworza szeregi homologiczne
– podaje odczyn roztworu alkoholu
– opisuje fermentacje alkoholowa
– zapisuje równania reakcji spalania etanolu
– podaje przyklady kwasów organicznych wystepujacych w przyrodzie i wymienia ich zastosowania
– tworzy nazwy prostych kwasów karboksylowych (do 5 atomów wegla w czasteczce) oraz zapisuje ich wzory sumaryczne i strukturalne
– podaje wlasciwosci kwasów metanowego (mrówkowego) i etanowego (octowego)
– omawia dysocjacje jonowa kwasów karboksylowych
– zapisuje równania reakcji spalania, reakcji dysocjacji jonowej, reakcji z: metalami, tlenkami metali i zasadami kwasów metanowego i etanowego
– podaje nazwy soli pochodzacych od kwasów metanowego i etanowego
– podaje nazwy wyzszych kwasów karboksylowych
– zapisuje wzory sumaryczne kwasów palmitynowego, stearynowego i oleinowego
– opisuje, jak doswiadczalnie udowodnic, ze dany kwas karboksylowy jest kwasem nienasyconym
– podaje przyklady estrów
– tworzy nazwy estrów pochodzacych od podanych nazw kwasów i alkoholi (proste przyklady)
– wyjasnia, na czym polega reakcja estryfikacji
– okresla sposób otrzymywania wskazanego estru, np. octanu etylu
– opisuje budowe i wlasciwosci amin na przykladzie metyloaminy
– zapisuje wzór najprostszej aminy
– opisuje negatywne skutki dzialania etanolu na organizm ludzki
– zapisuje obserwacje do wykonywanych doswiadczen chemicznych


OCENA DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene dobra musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczjaca, dostateczna i dobra .
UCZEN:
– wyjasnia, dlaczego alkohol etylowy wykazuje odczyn obojetny
– wyjasnia, w jaki sposób tworzy sie nazwe systematyczna glicerolu
– zapisuje równania reakcji spalania alkoholi
– podaje nazwy zwyczajowe i systematyczne kwasów karboksylowych
– wyjasnia, dlaczego wyzsze kwasy karboksylowe nazywa sie kwasami tluszczowymi
– porównuje wlasciwosci kwasów organicznych i nieorganicznych
– porównuje wlasciwosci kwasów karboksylowych
– podaje metode otrzymywania kwasu octowego
– wyjasnia proces fermentacji octowej
– opisuje równania reakcji chemicznych dla kwasów karboksylowych
– podaje nazwy soli kwasów organicznych
– okresla miejsce wystepowania wiazania podwójnego w czasteczce kwasu oleinowego
– projektuje doswiadczenie chemiczne umozliwiajace odróznienie kwasów oleinowego od palmitynowego lub stearynowego
– zapisuje równania reakcji chemicznych prostych kwasów karboksylowych z alkoholami monohydroksylowymi
– zapisuje równania reakcji otrzymywania podanych estrów
– tworzy wzory estrów na podstawie podanych nazw kwasów i alkoholi
– zapisuje wzory poznanej aminy i aminokwasu
– opisuje budowe, wlasciwosci fizyczne i chemiczne aminokwasów na przykladzie glicyny
– opisuje przeprowadzone doswiadczenia chemiczne.


OCENA BARDZO DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene bardzo dobra musi opanowac wiadomosci na ocene doopuszczajaca, dostateczna, dobra i bardzo dobra.
UCZEN:
– proponuje doswiadczenie chemiczne do podanego tematu
– formuluje wnioski z doswiadczen chemicznych
– przeprowadza doswiadczenia chemiczne
– zapisuje wzory dowolnych alkoholi i kwasów karboksylowych
– zapisuje równania reakcji chemicznych dla alkoholi, kwasów karboksylowych o wyzszym stopniu trudnosci (np. wiecej niz 5 atomów wegla w czasteczce) (dla alkoholi i kwasów karboksylowych)
– wyjasnia zaleznosc miedzy dlugoscia lancucha weglowego a stanem skupienia i reaktywnoscia chemiczna alkoholi oraz kwasów karboksylowych
– zapisuje równania reakcji otrzymywania estru o podanej nazwie lub podanym wzorze
– projektuje doswiadczenie chemiczne umozliwiajace otrzymanie estru o podanej nazwie
– opisuje wlasciwosci estrów w kontekscie ich zastosowan
– przewiduje produkty reakcji chemicznej
– identyfikuje poznane substancje
– dokladnie omawia reakcje estryfikacji
– omawia róznice miedzy reakcja estryfikacji a reakcja zobojetniania
– zapisuje równania reakcji chemicznych w postaci czasteczkowej, jonowej oraz skróconej jonowej
– analizuje konsekwencje istnienia dwóch grup funkcyjnych w czasteczce aminokwasu
– zapisuje równanie reakcji tworzenia dipeptydu
– wyjasnia mechanizm powstawania wiazania peptydowego
– potrafi wykorzystac swoja wiedze do rozwiazywania zlozonych zadan.


OCENA CELUJACA
Aby uczen mógl uzyskac ocene celujaca musi opanowac wiadomosci na ocene doopuszczajaca, dostateczna, dobra bardzo dobra i celujaca. UCZEN:
– opisuje wlasciwosci i zastosowania wybranych alkoholi
– okresla wlasciwosci i zastosowania wybranych kwasów karboksylowych
– wymienia zastosowania aminokwasów
– zapisuje równania reakcji hydrolizy estru o podanej nazwie lub wzorze
– wyjasnia, co to jest hydroliza estru

DZIAŁ III - SUBSTANCJE O ZNACZENIU BIOLOGICZNYM

OCENA DOOPUSZCZAJACA
UCZEŃ :
– wymienia glówne glówne pierwiastki chemiczne wchodzace w sklad organizmu czlowieka
– wymienia podstawowe skladniki zywnosci oraz miejsce ich wystepowania
– wymienia miejsca wystepowanie celulozy i skrobi w przyrodzie
– okresla, co to sa makroelementy i mikroelementy
– wymienia pierwiastki chemiczne, które wchodza w sklad tluszczów, sacharydów i bialek
– klasyfikuje tluszcze ze wzgledu na pochodzenie, stan skupienia i charakter chemiczny
– wymienia rodzaje bialek
– klasyfikuje sacharydy
– definiuje bialka, jako zwiazki chemiczne powstajace z aminokwasów
– wymienia przyklady tluszczów, sacharydów i bialek
– podaje wzory sumaryczne: glukozy, sacharozy, skrobi i celulozy
– podaje najwazniejsze wlasciwosci omawianych zwiazków chemicznych
– definiuje pojecia denaturacja, koagulacja
– wymienia czynniki powodujace denaturacje bialek
– podaje reakcje charakterystyczna bialek i skrobi
– opisuje, co to sa zwiazki wielkoczasteczkowe i wymienia ich przyklady


OCENA DOSTATECZNA
Aby uczen móglotrzymac ocene dostateczna musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca i dostateczna.
UCZEŃ:
– definiuje pojecie: tluszcze
– opisuje wlasciwosci fizyczne tluszczów
– opisuje wlasciwosci bialek
– opisuje wlasciwosci fizyczne glukozy, sacharozy, skrobi i celulozy
– wymienia czynniki powodujace koagulacje bialek
– opisuje róznice w przebiegu denaturacji i koagulacji bialek
– okresla wplyw oleju roslinnego na wode bromowa
– omawia budowe glukozy
– zapisuje za pomoca wzorów sumarycznych równanie reakcji sacharozy z woda
– okresla przebieg reakcji hydrolizy skrobi
– wykrywa obecnosc skrobi i bialka w róznych produktach spozywczych.

OCENA DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene dobra musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna i dobra.
UCZEŃ:
– podaje wzór ogólny tluszczów
– omawia róznice w budowie tluszczów stalych i cieklych
– wyjasnia, dlaczego olej roslinny odbarwia wode bromowa
– wyjasnia, co to znaczy, ze sacharoza jest disacharydem
– porównuje budowe czasteczek skrobi i celulozy
– wymienia róznice we wlasciwosciach fizycznych skrobi i celulozy
– zapisuje poznane równania reakcji hydrolizy sacharydów
– definiuje pojecie wiazanie peptydowe
– projektuje doswiadczenie chemiczne umozliwiajace odróznienie tluszczu nienasyconego od nasyconego
– planuje doswiadczenia chemiczne umozliwiajace badanie wlasciwosci omawianych zwiazków chemicznych
– opisuje przeprowadzane doswiadczenia chemiczne
– opisuje znaczenie i zastosowania skrobi, celulozy oraz innych poznanych zwiazków chemicznych.

OCENA BARDZO DOBRA
Aby uczen mógl uzyskac ocene bardzo dobra musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna, dobra i bardzo dobra.
UCZEŃ:
– podaje wzór tristearynianu glicerolu
– projektuje doswiadczenia chemiczne umozliwiajace wykrycie bialka
– okresla, na czym polega wysalanie bialka
– definiuje pojecie izomery
– wyjasnia, dlaczego skrobia i celuloza sa polisacharydami
– omawia hydrolize skrobi
– identyfikuje poznane substancje.


OCENA CELUJACA
Aby uczen mógl uzyskac ocene celujaca musi opanowac wiadomosci na ocene dopuszczajaca, dostateczna, dobra, bardzo dobra i celujaca.
UCZEŃ:
– zapisuje równania reakcji otrzymywania i zmydlania, np. tristearynianu glicerolu
– potrafi zbadac sklad pierwiastkowy bialek i cukru
– udowadnia doswiadczalnie, ze glukoza ma wlasciwosci redukujace
– przeprowadza próbe Trommera i próbe Tollensa
– projektuje doswiadczenie umozliwiajace odróznienie tluszczu od substancji tlustej (próba akroleinowa)
– opisuje na czym polega próba akroleinowa
– wyjasnia pojecie uzaleznienia
– wymienia rodzaje uzaleznien
– opisuje szkodliwy wplyw niektórych substancji uzalezniajacych na organizm czlowieka
– opisuje substancje powodujace uzaleznienia oraz skutki uzaleznien
– opisuje proces utwardzania tluszczów
– opisuje hydrolize tluszczów
– wyjasnia, na czym polega efekt Tyndalla


Powrót . Klasa 2 . Klasa 1